Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Η Δημουλά, οι φόβοι και το δικαίωμα της άποψης

sianis-ph
του Παναγιώτη Σιάνη*
Ο κακός χαμός έχει γίνει με την αναφορά της Κικής Δημουλά για τους ξένους στην Κυψέλη.
Πολλοί ευαίσθητοι, αριστεροί, προοδευτικοί, δημοκράτες φρικίασαν για όσα είπε μια αναγνωρισμένη ποιήτρια, που κατά την άποψη πολλών οφείλει να μοιράζεται τις ίδιες ευαισθησίες μ΄ αυτούς. Το διαδικτυακό «πογκρόμ» που υφίσταται από χτες η ποιήτρια είναι κατά τη γνώμη μου δυσανάλογο με όσα ακριβώς είπε και κυρίως βιώνει ως κάτοικος της Κυψέλης. Ακόμα κι αν αυτά που είπε τα έκανε παντιέρα η Χρυσή Αυγή στο σάιτ της, πάλι δεν αιτιολογούν τόσο ανάθεμα.
kypseli
Σκέφτομαι λοιπόν ότι:
  • ένας ποιητής, όσο σπουδαίος κι αν είναι, έχει δικαίωμα να είναι συντηρητικός, αντιδραστικός ακόμα και ακροδεξιός και αυτό να μην επηρρεάζει καθόλου το έργο του
  • οι καλλιτέχνες κρίνονται για το έργο τους και όχι για τις προσωπικές τους απόψεις. Πολλοί ατάλαντοι καλλιτέχνες είναι εξαιρετικοί ρήτορες, ενώ πολλοί ταλαντούχοι καλλιτέχνες λένε αρλούμπες όταν μιλάνε δημόσια
  • επειδή η Κική Δημουλά παιδεύει τις λέξεις όταν φτιάχνει ποιήματα δεν σημαίνει ότι δεν έχει δικαίωμα στον αυθορμητισμό, στην βλακεία της στιγμής. Γιατί πρέπει ένας ποιητής να μην έχει ανθρώπινες ρωγμές; Να μην κάνει λάθη, να μην έχει λάθος απόψεις; Η προσωπική απογοήτευση του καθενός γιατί νοιώθει ότι δεν βρίσκεται στην ίδια ιδεολογική όχθη με τον ποιητή που θαυμάζει είναι δικό του πρόβλημα και μόνο…
  • η Κική Δημουλά έχει δικαίωμα στο φόβο, είναι κοντά στα 8Ο με φυσικές κινητικές δυσκολίες και ζει σε μια από τις δυσκολότερες περιοχές της Αθήνας, όπου οι επιθέσεις και οι αρπαγές από απελπισμένους ή με εγκληματικές τάσεις μεταναστές  ( ναι ανάμεσα στις χιλιάδες εργατικούς φιλήσυχους ξένους υπάρχουν και παραβατικοί, όπως και στην ελληνική κοινωνία) δεν είναι σπάνιες.
  • η Κική Δημουλά επέλεξε να ζει στην Κυψέλη και όχι στην ασφάλεια ακριβών προαστίων , όπως πολλοί από τους επικριτές της και όσους αγανακτούν με τις θέσεις της για τους ξένους. Ζει καθημερινά τη φθορά μιας περιοχής και βιώνει με αγωνία την διαδικασία  να γίνεσαι μια μικρή μειοψηφία στην γειτονιά σου.
Όπως και η  ίδια επισημαίνει οι συγκεκριμένες περιοχές του κέντρου που εξ αιτίας της προφανούς έλλειψης πολιτικής βούλησης έγιναν αποθήκες ψυχών βρίσκονται σε μεταβατική φάση. Όσο κοσμοπολίτης κι αν νιώθεις  όσο προοδευτικές απόψεις κι αν έχεις για την πολυπολιτισμικότητα, ο φόβος είναι ένα αρχέγονο και συχνά ανεξέλεγκτο συναίσθημα.
Και η αλήθεια είναι ότι σε πολλές περιοχές του κέντρου επικρατεί ο φόβος. Και η απόγνωση.
Ας είμαστε λοιπόν λίγο πιο ψύχραιμοι κι ας επιχειρήσουμε να συνταιριάξουμε την προοδευτικότητα μας και τις ανεκτικές απέναντι στους ξένους απόψεις μας με την πραγματικότητα.  Δεν είναι τυχαία τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής, στηρίζονται σε δύο βασικές αρχές:  τον φόβο των ανθρώπων και την άγνοια τους.
Είναι ευκαιρία ακόμα κι αν ήταν «φάουλ» της Δημουλά τα όσα είπε, ότι οι ξένοι γεμίζουν τα παγκάκια της πλατείας και δεν μπορεί να κάτσει πουθενά, να  ακούσουμε το λόγο της λίγο πιο νηφάλια. Στο ύφος που και η ίδια τα διατύπωσε.  Ηρθε ο καιρός να μάθουμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά. Και κυρίως να μην κάνουμε τους κήνσορες από την ασφάλεια ακριβών προαστείων…

* κάτοικος Πλατείας Αμερικής

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...