Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Η σιωπή Καραμανλή, ο «ξένος παράγων» και τα περί δολοφονίας

karamanlis-mer-ph
Του Κωνσταντίνου Ι. Αγγελόπουλου
 Ηττήθηκε μ’ ένα βαρύ εκλογικό σκορ, κατηγορούμενος από πολλές πλευρές για λάθη και αποτυχίες στη διετία 2007-‘09, αλλά και γενικότερα για την αδυναμία του να εκπληρώσει τα όσα υποσχέθηκε όταν ξεκίνησε την πρωθυπουργική θητεία του «σεμνά και ταπεινά». Η περίπτωσή του είναι, όμως, αξιοπρόσεκτη. Παρότι βαριά ηττημένος, χωρίς πιστοποιητικά επιτυχιών στην οικονομία και έκτοτε «μακριά απ’ το πλήθος», παρότι από τον Οκτώβριο 2009 σιωπά, συστηματικά απέχοντας από κάθε δημόσιο πολιτικό διάλογο, παρότι κανείς στη Νέα Δημοκρατία δεν τον έχει κατηγορήσει για «παρεμβάσεις» του σε εσωκομματικά ζητήματα, ο Κώστας Καραμανλής μόνο ως ένας «απών» πολιτικός δεν καταγράφεται στον χώρο της παράταξής του και γενικότερα στη δημόσια σκηνή.
Αντιθέτως μάλιστα, σήμερα ο «απόμακρος» πρώην πρωθυπουργός τροφοδοτεί πολιτικές συζητήσεις και δημοσιογραφικά ρεπορτάζ, καθώς μάλιστα κορυφώνεται η έρευνα της Δικαιοσύνης γύρω από την υπόθεση της παρακολούθησης των τηλεφώνων του το 2005 και της υπόθεσης που αφορά απειλή κατά της ζωής του από μυστικές υπηρεσίες τρίτης χώρας στη διάρκεια της πρωθυπουργίας του.

Για όλα αυτά, ο Κ. Καραμανλής δεν έχει μιλήσει ποτέ δημοσίως, αλλά αποτελεί αφέλεια να νομίσει κανείς ότι δεν τον απασχολούν και ότι δεν έχει ο ίδιος διαμορφωμένη άποψη για το είδος του «ενδιαφέροντος» που έδειξαν κάποιοι «τρίτοι» σε σχέση με ορισμένες στρατηγικές επιλογές του τότε.
Με τη γενικότερη στάση του, πάντως, ο Κ. Καραμανλής προκαλεί σήμερα ερωτήματα: Θα σπάσει τη σιωπή του και με ποια αφορμή; Εχει σκοπό να επανέλθει στην ενεργό δράση; Ποιες είναι οι σχέσεις του με την ηγεσία της Ν.Δ.; Πώς εκτιμά σήμερα το πολιτικό τοπίο; Πιστεύει ότι οι ασκούμενες «μνημονιακές» πολιτικές μπορεί να βγάλουν τη χώρα από την κρίση;
Μπορεί να σιωπά ο Κ. Καραμανλής, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παρακολουθεί σε καθημερινή βάση τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις. Και κάποιες σκέψεις και εκτιμήσεις του είναι γνωστές στον κύκλο των στενών συνεργατών του. Θεωρείται, λοιπόν, από αυτούς, ότι είναι ξεκάθαρη η απόφαση του πρώην πρωθυπουργού να μην επανέλθει («ούτε με σφαίρες» συνηθίζει να λέει) σε ρόλο ηγέτη της παράταξής του ή σε οποιονδήποτε άλλον «ηγετικό» ρόλο, καθώς εκτιμά ότι οι συνθήκες στη χώρα δεν αφήνουν περιθώρια για παραγωγική πολιτική δουλειά, ούτε και άνεση για «μεγάλες στρατηγικές κινήσεις» που ο ίδιος θεωρεί απαραίτητες.
 …Μη σχέσεις
Ας σημειωθεί, πάντως, εδώ, ότι σε ιδιαίτερες συζητήσεις του ο Κ. Καραμανλής, όταν αναφέρεται στη Ν.Δ., δηλώνει ότι δεν έχει κακές σχέσεις με τον αρχηγό της Αντώνη Σαμαρά, αλλά μόνο… μη σχέσεις. Υποστηρίζει, δηλαδή, κατά μαρτυρία συνομιλητών του, ότι ο διάδοχός του δεν έχει έως σήμερα ζητήσει τη γνώμη του για κάτι μετά το 2009, ούτε και θέλησε ποτέ να υπερασπισθεί πολιτικές της πενταετίες 2004-2009. Από εκεί και πέρα δηλώνει με έμφαση, ότι «ποτέ δεν θα υπονόμευε» το έργο του Α .Σαμαρά, διότι θεωρεί «πολιτικά ανήθικο» να το κάνει αυτό ένας πρώην αρχηγός στον διάδοχό του.
Ο Κ. Καραμανλής δέχεται, ως γνωστόν, στο γραφείο του, στην οδό Π. Κυριακού, πολλές επισκέψεις από παράγοντες της «γαλάζιας» παράταξης και από πολιτικούς φίλους. Επισημαίνεται δε από τους στενούς συνεργάτες του ότι «δέχεται», αλλά «δεν ζητά» τα ραντεβού. Προς αποφυγήν «παρεξηγήσεων», πάντως, ο πρώην πρωθυπουργός επικρίνεται από «καραμανλικούς» -και όχι μόνο- της Ν.Δ. για το ότι παρατείνει τη σιωπή του στο Κοινοβούλιο και δεν αποτολμά καμία δημόσια παρέμβασή του στα όσα δραματικά εξελίσσονται.
Η «απάντησή» του είναι ότι μία παρέμβασή του «δεν θα χρησίμευε σε τίποτε σήμερα» και ότι το μόνο που θα «πρόσφερε» στο σημερινό κλίμα θα ήταν η τροφοδότηση «μικροπολιτικών σχολίων και αντιδράσεων» στην πολιτική σκηνή και στα ΜΜΕ. Οσο για το αν θα είναι υποψήφιος στις –όποτε γίνουν- επόμενες εκλογές, ο Κ. Καραμανλής δίνει στους συνεργάτες του την «πονηρή» απάντηση πως αυτό θα εξαρτηθεί από το αν θα είναι τότε εκ των πραγμάτων «χρήσιμος» στην πολιτική σκηνή.
Το άνοιγμα στη Μόσχα
Ο Κ. Καραμανλής είχε χαρακτηρισθεί «αφελής» από φίλους και αντιπάλους, όταν αισιοδοξούσε το 2004 ότι θα νικήσει τους «νταβατζήδες» και ότι θα καταφέρει την «επανίδρυση του κράτους». Και πράγματι δεν τα κατάφερε. Αλλά ήταν -και παραμένει- σίγουρα ρεαλιστής στον τομέα των υποθέσεων εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας. Οι συνεργάτες του γνωρίζουν καλά ότι όλες οι επιλογές του στον τομέα αυτόν ήταν αποτέλεσμα ψυχρών στρατηγικών εκτιμήσεων. Η άρνησή του να στηρίξει το «ναι» στο σχέδιο Ανάν, η «κόντρα» στο Βουκουρέστι (ΝΑΤΟ) και το «άνοιγμά» του προς τη Μόσχα για συνεργασία στον τομέα της Ενέργειας είναι γνωστό ότι προκάλεσαν την έντονη δυσαρέσκεια των ΗΠΑ, αλλά, όπως και σήμερα εξηγεί ο Κ. Καραμανλής, δεν ήταν κινήσεις «αντι-  αμερικανικές», ήταν επιλογές στηριγμένες στη διαπίστωση ότι ο στρατηγικός «αμερικανικός»μονόδρομος της Ελλάδας «δεν συμπίπτει πλέον σε πολλά σημεία του με δικά της στρατηγικά συμφέροντα», άρα χρειάζονται κάποιες «αλλαγές».
Ο πρώην πρωθυπουργός γνωρίζει φυσικά σήμερα ότι «πλήρωσε» εκείνες τις επιλογές του, αλλά δεν θεωρεί ότι ήταν λανθασμένες. Θεωρεί πολιτικά «φυσιολογική» την αποδοκιμασία της Ουάσιγκτον για τις επιλογές του, ιδιαίτερα το «άνοιγμά» του στον Βλαντιμίρ Πούτιν, αφού η αμερικανική ηγεσία εκτίμησε ότι από αυτές θίγονταν στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Στο σημείο αυτό ο Κ. Καραμανλής «δεν τα έχει με τους Αμερικανούς», όπως λέει.
Ομως, τα πράγματα είναι διαφορετικά με το «βρόμικο παιχνίδι» που «κάποιοι» του έπαιξαν. Ο Κ. Καραμανλής έχει βγάλει τα συμπεράσματά του για το «νόμισμα» με το οποίο «πλήρωσε» τις επιλογές του, γνωρίζει τη «γειτονιά» στην οποία έστησε το σύστημα των υποκλοπών ο «ξένος παράγων», ο οποίος έχει «και διεύθυνση και όνομα».
Είναι επίσης πεπεισμένος ο πρώην πρωθυπουργός, λένε οι συνεργάτες του ότι οι «ενδιαφερόμενοι» τότε με τη «ρώσικη» πολιτική του παρακολουθούσαν τις κινήσεις και τα δρομολόγιά του, ότι προσπάθησαν να δημιουργήσουν γύρω του ένα «δυσάρεστο κλίμα».
«Πολύ τραβηγμένο»
Οταν ερωτάται αν οι υπηρεσίες των «ενδιαφερόμενων» ήθελαν να τον δολοφονήσουν, ο Κ. Καραμανλής -που πολλά γνωρίζει και λίγα λέει- απαντά προσεκτικά: Λέει «μάλλον όχι», ότι θα ήταν «πολύ τραβηγμένο» κάτι τέτοιο στους καιρούς μας και στη δική μας χώρα -αλλά φυσικά «σε τέτοιες υποθέσεις ποτέ δεν ξέρεις» συμπληρώνει στενός συνεργάτης του, καλά πληροφορημένος.
Εχει ενδιαφέρον ιδιαίτερο, πάντως, αυτό που υποστηρίζεται από συνεργάτες του Κ. Καραμανλή, ότι ο πρώην πρωθυπουργός είχε βρεθεί πλέον το 2009 κατά κάποιον τρόπο σε «απομόνωση» στον διεθνή στίβο, όχι μόνο εξαιτίας της έντονης αμερικανικής αποδοκιμασίας της πολιτικής του αλλά και λόγω της έντονης δυσαρέσκειας των ισχυρών της Ε.Ε. προς το πρόσωπό του. Αιτία: η άρνηση του Κ. Καραμανλή να προχωρήσει σε παραγγελίες πολεμικών «Ραφάλ» και «Γιουροφάιτερ», όπως πολύ το ήθελαν από το 2008 και ο Νικολά Σαρκοζί και η Αν. Μέρκελ. Ο τότε πρωθυπουργός είχε προσωπικά αρνηθεί αυτές τις αγορές, αναφέροντας στους συνομιλητές του ότι η Ελλάδα δεν είχε τέτοια οικονομική δυνατότητα.
Αυτή η εξήγηση δεν ικανοποίησε, όπως ήταν αναμενόμενο, τους δύο Ευρωπαίους ηγέτες, που έκτοτε ήταν «ψυχροί» προς την ελληνική κυβέρνηση. Στο στενό περιβάλλον του Κ. Καραμανλή λέγεται ότι η στάση του ευρω-ατλαντικού παράγοντα «επηρέασε» τότε και τις «συμπεριφορές» ουκ ολίγων εγχωρίων «ελίτ». Περιλαμβάνονται και όλα αυτά στο πακέτο των «πικρών» αναμνήσεων του Κ. Καραμανλή, που ίσως εξηγούν σ’ έναν βαθμό και την αποστροφή του στην ιδέα περί «επανόδου» του.
Φοβάται κοινωνική έκρηξη και χάος
Στις συζητήσεις του Κ. Καραμανλή με τους στενούς συνεργάτες και φίλους του, μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει αυτό τον καιρό η εκδήλωση μίας ανησυχίας του, έντονης όσο ποτέ άλλοτε, για την πορεία των οικονομικών και κοινωνικών πραγμάτων μέσα στο 2013. Ο πρώην πρωθυπουργός εκτιμά, λένε, ότι έχει χαθεί πολύτιμος πολιτικός χρόνος για γρήγορες κινήσεις και πρωτοβουλίες στην τριετία και τώρα φοβάται κοινωνικές «εκρήξεις», αλλά και το πολιτικό «χάος» στο οποίο θα οδηγούσε μία επιδείνωση της κρίσης.
Αποδίδει την εμμονή της κυβέρνησης στον σημερινό μονόδρομο, στην ελπίδα της για κάποιες «αλλαγές» της στάσης του Βερολίνου μετά τις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ομως, παραδέχεται ότι οι αντοχές της τρικομματικής μειώνονται διαρκώς και υποστηρίζει ότι «λιγοστεύει ο χρόνος» για αλλαγή κλίματος. Επισημαίνει δε, με έμφαση, ότι δεν υπάρχουν σήμερα «ελίτ» ικανές και διατεθειμένες να δώσουν μάχες για εθνική ανάκαμψη. Γενικότερα, οι προβλέψεις του Κ .Καραμανλή για το μέλλον είναι τώρα «μαύρες», λένε οι συνεργάτες του.
Προβλέπει εκλογές ο Κ .Καραμανλής; Οχι, καταρχήν δεν τις προβλέπει. «Ουδείς απολύτως τις επιθυμεί», λέει. Οπως αναφέρει σε συνομιλητές του, πιθανότερη θεωρεί, στην περίπτωση μίας «πτώσης» της σημερινής κυβέρνησης, την αναζήτηση νέου κυβερνητικού σχήματος από την ίδια «δεξαμενή», την τρικομματική.
Για δύο λόγους δεν ξεχνά τον Γιώργο Παπανδρέου
Για άλλα κόμματα και πολιτικά πρόσωπα ο πρώην πρωθυπουργός αποφεύγει σήμερα να εκφέρει ευθέως γνώμη στις συζητήσεις του. Για τα πρώην μεγάλα αστικά κόμματα ο Κ. Καραμανλής εκτιμά ότι η εποχή της στήριξής τους σε ισχυρές κομματικές οργανώσεις «έχει τελειώσει» οριστικά. Θεωρεί ότι το πιθανότερο είναι να ενισχυθεί κι άλλο η Ακροδεξιά στο εγγύς μέλλον, πράγμα «εξαιρετικά ανησυχητικό».
Οι φήμες τον θέλουν να «συμπαθεί» προσωπικά τον Αλ. Τσίπρα, αλλά πέραν αυτού… τίποτε! Γενικώς δεν τρέφει αντιπάθειες για πολιτικούς αντιπάλους. Περιορίζεται στο να «μην εκτιμά» ορισμένους από αυτούς. Οι συνομιλητές του ένα μόνο μπορούν να διακρίνουν καθαρά μέσα από συζητήσεις σχετικά με το πρόσφατο πολιτικό παρελθόν: ότι ο Κ. Καραμανλής «δεν ξεχνά» τον Γ.Α. Παπανδρέου, πρώτον, διότι τον Μάρτιο 2009 τον ενημέρωσε πλήρως για την κατάσταση της οικονομίας και εκείνος απάντησε με τη λογική «λεφτά υπάρχουν», δεύτερον, διότι σκέφτηκε μετεκλογικά να τον εμπλέξει σε «εξεταστικές».

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...