Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

Τα άνθη του αναρχισμού

Δεν έχει σημασία το μέγεθος των τειχών, αλλά εκείνων που θα σταθούν πάνω στα τείχη ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ Αρχαίος Ελληνας φιλόσοφος (412-323 π.Χ.)

Αν η αλληγορία που θέλει τους αναρχικούς «άνθη του κακού» είναι σωστή, τότε αυτή η άνοιξη θα αναδίδει παντού το άρωμά τους. Μέσα στον επόμενο μήνα τρεις μεγάλες πανευρωπαϊκές συναντήσεις θα στηθούν, ανεξάρτητα μεταξύ τους, σε τρεις γωνιές της Ευρώπης.
Από προηγούμενη... συνάντηση αναρχικών στην πλατεία Συντάγματος (φωτ. Reuters) Από προηγούμενη... συνάντηση αναρχικών στην πλατεία Συντάγματος (φωτ. Reuters) Στα δυτικά Βαλκάνια, στις ακτές της Βόρειας Θάλασσας και στη Μόσχα, άγριοι νεολαίοι, οργισμένοι αντικαθεστωτικοί ακτιβιστές, προλεταριοποιημένοι μεσοαστοί, συνειδητοποιημένοι αντιεξουσιαστές και αυτόνομοι από κάθε ομόκεντρο κύκλο της κοινωνικής αντίστασης, θα συναντηθούν προσπαθώντας να εκκολάψουν, μέσα στον αναζωογονητικό αέρα του Μάη, ένα νέο και ευρύτερα συντονισμένο ανατρεπτικό λόγο.

Αρχή στη Μόσχα
Η αρχή θα γίνει το τετραήμερο 9 με 12 Μαΐου στη Μόσχα, όπου θα πραγματοποιηθεί το φόρουμ Libcom 2013, με ανοιχτή πρόσκληση «σε καθέναν που συμμερίζεται τις αρχές της αντι-ιεραρχικής οργάνωσης, της ισότητας και της αποκέντρωσης, που σέβεται τη γνώμη των άλλων και θέλει να αλλάξει τη σημερινή κατάσταση των πραγμάτων με κάτι καλύτερο». Ακολουθεί το Αναρχικό Φεστιβάλ του (δυσπρόφερτο) Πινκστερλαντάγκεν στην Ολλανδία στο διάστημα 17 με 20 Μαΐου, που πραγματοποιείται εδώ και 80 χρόνια, αλλά σήμερα «είναι περισσότερο επίκαιρο, μαχητικό και δραστήριο» προσκαλώντας «αναρχικές, αναρχικούς, εξωκοινοβουλευτικούς, αντικαπιταλιστές, ριζοσπάστες, αυτόνομους και καθένα που πολεμά το σύστημα». Τέλος, έρχεται το τριήμερο 24-26 Μαΐου στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας, όπου η Ομοσπονδία Αναρχικής Οργάνωσης πραγματοποιεί για δέκατη χρονιά φόρουμ και μεγάλη έκθεση βιβλίου προσκαλώντας «όλους όσοι πασχίζουν να δώσουν μια απάντηση στο νέο πεδίο αγώνων που επέβαλε ο καπιταλισμός».
Ανοιχτές οι προσκλήσεις αλλά και οι πύλες των συγκεντρώσεων και εξαιρετικά αισιόδοξοι οι στόχοι, που είναι κοινοί και στις τρεις περιπτώσεις: να συντονιστεί η ανατρεπτική δράση με την αντι-ιεραρχική οργάνωση των εξεγερμένων. Ιστορικό και άλυτο το πρόβλημα της αναρχικής οργάνωσης, επιστρέφει στην επικαιρότητα, καθώς «οι λαοί επαναστατούν εναντίον του καπιταλισμού, των μέτρων λιτότητας και των πολιτικών ελίτ, επιχειρώντας ή σχεδιάζοντας διάφορα πειράματα άμεσης δημοκρατίας και αναρχοσυνδικαλισμού». Ιστορική όμως και η ευκαιρία για τον ευρωπαϊκό αναρχισμό, που έτσι κι αλλιώς διαπιστώνει ότι «σε καιρούς σαν κι αυτόν, οφείλουμε να αναλύσουμε τη δυναμική της αντίστασης σε πραγματικό χρόνο και να αναλάβουμε άμεση δράση». Τουλάχιστον έτσι το βλέπουν οι διοργανωτές, που σπεύδουν να ξεκαθαρίσουν ότι αρχηγοί σε όλα αυτά δεν υπάρχουν: «Κάντε το μόνοι σας, διότι ελευθερία χωρίς υπευθυνότητα, δεν υπάρχει».
Η αντίθετη άποψη
Στους κόλπους της πολυφωνίας, όμως, υπάρχει πάντα και η αντίθετη άποψη με όλο της το σαρκασμό. «Η ριζοσπαστική δράση ορίζεται από την αδιαφάνεια, την ανωνυμία, το συνωμοτισμό και το αόρατο, δηλαδή έχοντας ως πολιτικό παρόν την απουσία», λένε οι επιφυλακτικότεροι, επισημαίνοντας ότι τίποτε απ' όλα αυτά δεν υπάρχει σε τέτοια τριήμερα αναρχίας.
Κι όμως, κατά τους διοργανωτές, η επιτυχία αυτών των «συναντήσεων βάσης» απαιτεί από τους συμμετέχοντες καλές προθέσεις και ετοιμότητα λόγου και επιχειρημάτων. Προσόντα... αόρατα, άρα και ριζοσπαστικά.

Αδικαιολόγητη χαρά

Κάποιες κουλτούρες γιορτάζουν το θάνατο. Τέτοιες, δεν υπάρχουν στην Ευρώπη. Κι όμως, στη Βρετανία κάποιοι γιόρτασαν έναν θάνατο. Ηταν οι (κοινωνικοί) αντίπαλοι της Μάργκαρετ Θάτσερ, που άφησε τα εγκόσμια την περασμένη εβδομάδα.
Με πανό όπως «Οι Τόρις πάνε στην κόλαση» (όπου Τόρις είναι οι Συντηρητικοί), εκατοντάδες άτομα «συνέρρευσαν αυθόρμητα σε πάρτι στους δρόμους του Λονδίνου, της Γλασκόβης, του Μπρίστολ» και πολλών άλλων βρετανικών πόλεων, εκδηλώνοντας με τραγούδια και βεγγαλικά τη χαρά τους για το θάνατο της «σιδηράς κυρίας». Που, μεταξύ πολλών άλλων, έπληξε το κοινωνικό κράτος και διέλυσε το συνδικαλισμό στη χώρα της. Η αστυνομία παρενέβη για να σταματήσει τα πάρτι. Ως αδικαιολόγητα.

Συμπαράσταση

Αιφνιδιαστική εκδήλωση συμπαράστασης προς τους έξι Θεσσαλονικείς καταληψίες της Δέλτα, πραγματοποιήθηκε από Κύπριους αντιεξουσιαστές έξω από την ελληνική πρεσβεία στη Λευκωσία.
Για περίπου μία ώρα οι διαδηλωτές ανήρτησαν πανό που έγραφε «Αλληλεγγύη στους 6 αγωνιστές της Δέλτα - Σε όλες τις καταλήψεις και τους αυτοοργανωμένους χώρους - 10, 100, 1.000 καταλήψεις».
Οι έξι καταληψίες θα δικαστούν στις 2 Οκτωβρίου 2013, ύστερα από νέα αναβολή της δίκης τους. Η κατάληψη του εγκαταλειμμένου κτηρίου στην οδό Εγνατία στη Θεσσαλονίκη είχε γίνει το 2007, και μέχρι τη βίαιη εκκένωσή του τον Σεπτέμβριο του '12 αυτοπροσδιοριζόταν ως «κομμάτι του ριζοσπαστικού, αντιεξουσιαστικού κινήματος».

Ντεμπόρ ξανά

Τι κερδίζει το θέαμα από την κριτική του θεάματος; Το ερώτημα, σαφές για όσους έχουν ασχοληθεί με το συγγραφικό έργο του Γκι Ντεμπόρ (1931-1994), θεωρητικού του μαρξισμού και ιδρυτικού μέλους της Καταστασιακής Διεθνούς, διατυπώνεται αυτές τις μέρες στη Γαλλία, όπου η Εθνική Βιβλιοθήκη έστησε μία ειδική «έκθεση Γκι Ντεμπόρ» ανακηρύσσοντας το έργο του εθνικό θησαυρό.
«Η ανάδειξή του στις προθήκες του πιο θεσμικού πολιτιστικού ιδρύματος της χώρας αποτελεί τον έσχατο σαρκασμό γι' αυτόν τον κατ' εξοχήν αντι-θεσμικό, αντι-πολιτιστικό ριζοσπάστη, που δεν θα μπορούσε να υποφέρει τέτοια... τιμή», σημειώνουν οι επίγονοι Σιτουασιονιστές. Που φρικάρανε πληροφορούμενοι ότι η Βιβλιοθήκη θα πουλά από το FNAC τα έργα του σε συλλεκτική κασετίνα. Ετσι, ο Ντεμπόρ μπαίνει στη λίστα εκείνων που πεθαίνουν για δεύτερη φορά
 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...