Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Σε περισυλλογισμό για τον αναλογισμό

 του Άγγελου Μπαρμπαλιού, Β΄Αντιπροέδρου "δημιουργία, ξανά:"
Ίσως αποτελεί το πιο εύκολο πεδίο αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος. Ο λόγος για τον υπολογισμό του εφάπαξ των ασφαλισμένων. Καθώς αποτελεί καθαρά μία ανταποδοτική σύμβαση μεταξύ ασφαλισμένου και ασφαλιστικού ταμείου ο υπολογισμός του θα έπρεπε να μην εγείρει καμία αντιπαράθεση. Όμως εδώ είναι Ελλάδα.
Τι είναι καταρχάς το εφάπαξ βοήθημα; Είναι το ποσό που καταβάλλουν οι ασφαλισμένοι στα Ταμεία Πρόνοιας των ασφαλιστικών ταμείων που είναι ασφαλισμένοι κάθε φορά που πληρώνουν τις εισφορές τους. Το ποσό αυτό αθροίζεται στο τέλος του εργασιακού βίου, αυξάνεται κατά τον δείκτη τιμών καταναλωτή (πληθωρισμό), τοκίζεται με τεχνικό επιτόκιο και κάπως έτσι προκύπτει το ποσό που ο ασφαλισμένος έχει προκαταβάλει ώστε να το εισπράξει όταν βγει στη σύνταξη.
Εύκολη υπόθεση θα πει κανείς. Εδώ είναι Ελλάδα όμως. Το Ελληνικό κράτος τεχνητά, καταστρατηγώντας κάθε έννοια ανταποδοτικότητας, με αποφάσεις του καθόρισε ή επέτρεψε στα ταμεία να καθορίσουν το ποσό αυτό σε ύψος διαφορετικό από αυτό που ο κάθε ασφαλισμένος κατέβαλε. Συνήθως σε πολύ υψηλότερο ποσό.
Κάθε φορά όμως που κάποιος ασφαλισμένος εισέπραττε εφάπαξ βοήθημα μεγαλύτερο των ποσών που είχε καταβάλει, δημιουργούσε αυτομάτως ένα έλλειμμα στο ταμείο πρόνοιάς του. Και φυσικά το κράτος δεν ίδρωσε, καθώς τα εύκολα δανεικά κλείνανε τη τρύπα και μεταθέτανε το πρόβλημα σε εμάς, τους νέους εργαζόμενους, τα κορόιδα της υπόθεσης.
Ήρθε όμως η κρίση και μετά την έλευση της "αγίας τριάς" (λέγε με και τρόϊκα) το εύκολο κόλπο εντοπίστηκε άμεσα. Η απόδοση του φαινομένου σε τυχαία γεγονότα, λάθη τεκμηρίωσης ή σε ανικανότητα δημοσίων υπαλλήλων για απλές μαθηματικές πράξεις φυσικά και δεν στάθηκαν ικανοί λόγοι για να κλείσουν οι κουτόφραγκοι τα μάτια ή να στρέψουν το βλέμμα τους αλλού.
Με μαύρη καρδιά το Υπουργείο Εργασίας ζήτησε και εκπονήθηκε αναλογιστική μελέτη για να υπολογίσει τις διαφορές μεταξύ των εφάπαξ που καταβάλλονται και των εισφορών που οι εργαζόμενοι έχουν πληρώσει. Αλλά εδώ φαίνεται η μαγκιά του Έλληνα πολιτικού.
Στοιχεία το Ελληνικό κράτος δεν τηρεί. Ανέθεσε στους συντάκτες της αναλογιστικής μελέτης να τα βρούνε από τα ασφαλιστικά ταμεία. Τα ταμεία με τη σειρά τους έστειλαν (ή δεν έστειλαν) ότι είχαν - (μην περιμένετε μηχανοργάνωση - άγνωστες λέξεις). Οι παραδοχές ξεκίνησαν, μέσοι όροι υπολογίστηκαν, στο πόδι τεκμηριώθηκαν, αλλά αυτό είναι και το ζητούμενο.
Έρχεται τώρα η επιστημονική υπηρεσία της Βουλής και βρίσκει τις αναλογιστικές μελέτες ελλιπείς και νομικά τρωτή την τροποποίηση των εφάπαξ βοηθημάτων. Να και το πάτημα των βουλευτών μας για να μην το ψηφίσουν. "Εμείς προσπαθήσαμε να κάνουμε το σωστό" είναι η έτοιμη δικαιολογία προς τους απανταχού κουτόφραγκους, αλλά πάλι λάθος κάνανε οι υπηρεσίες μας και φτου και από την αρχή - διατηρούν έτσι τις ψήφους των προνομιούχων - που 5 δεκάρες βάζανε στην άκρη και 10 πέρνανε (καρφί για διανομείς τύπου) - μέχρι την επόμενη φορά που άλλη μία μελέτη θα εκπονηθεί και άλλο ένα λάθος θα κουκουλωθεί.
Μέχρι τότε, οι δικές μας εισφορές θα συνεχίσουν να κάνουν φτερά, οι τζάμπα μάγκες - "άστε κάτω τα λεφτά - δικά μου είναι (τα μισά)" θα συνεχίσουν να τα εισπράττουν και να ρίχνουν και ένα ψηφαλάκι υπέρ του προστάτη βουλευτή που τους έσωσε το κλεμμένο εφάπαξ.
Οι νέοι εργαζόμενοι όμως δεν ανεχόμαστε παιχνίδια στις πλάτες των δικών μας εισφορών. Ούτε χαζοί είμαστε, ούτε θα υπομένουμε σιωπηλά την συνεχιζόμενη κοροϊδία.
Κύριοι της Βουλής, σταματήστε τώρα αυτό το παιχνίδι, όσο ακόμα έχετε την δύναμη να το κάνετε.
Γονείς, σταθείτε, σκεφτείτε και δείτε από ποιον καταχράζεστε τα λεφτά αυτά.
Αν η μάχη καταλήξει να είναι μεταξύ της έντιμης επιβίωσής μας και της παρασιτικής δικής σας, μάχη μεταξύ γενεών, η ευθύνη θα είναι αποκλειστικά δική σας. Και η βέβαιη νίκη της γενιάς μας, θα είναι πονεμένη, μαυρισμένη και θα αφήσει μία γενιά ζωντανή αλλά χωρίς ψυχή.
Έχουμε ανάγκη και την ψυχή μας και τους προγόνους μας αλλά έχουμε ανάγκη και το μέλλον μας.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...