Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Ο δύσκολος τοκετός του νέου κόμματος

Όλοι μιλούν με όλους. Σε αυτή τη φράση συνοψίζεται ό,τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον πολιτικό χώρο μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Οι συζητήσεις δεν γίνονται δημόσια και επίσημα, κάποιες από αυτές είναι αρκετά ώριμες, άλλες αποδεικνύονται αδιέξοδες. Γεγονός είναι ότι το ΠΑΣΟΚ υπάρχει μόνο θεσμικά, η απόστασή του από την κοινωνική βάση της κεντροαριστεράς συνεχώς μεγαλώνει και οι δυνάμεις του μικραίνουν. Η αποκάλυψη των κωμικοτραγικών χειρισμών που οδήγησαν στο θάψιμο της περίφημης λίστας Λαγκάρντ ελάχιστα περιθώρια αφήνει στη σημερινή ηγεσία να επιχειρήσει με πιθανότητες επιτυχίας την αναγκαία πολιτική και ηθική αναγέννηση ενός κόμματος που πρωταγωνίστησε στη διάρκεια της μεταπολίτευσης.
Ζητείται χαρισματικός 45άρης
Πολιτικά πρόσωπα που ενδιαφέρονται έντονα για τη δημιουργία ενός σοσιαλδημοκρατικού κόμματος που θα πάρει πάνω του την προσπάθεια για τον ουσιαστικό εξευρωπαϊσμό της χώρας βρίσκονται σε αναζήτηση ηγέτη ή ηγετικής προσωπικότητας που δεν θα προέρχεται από τον κομματικό σωλήνα, δεν θα κουβαλάει τις αμαρτίες του παρελθόντος και θα «αρέσει» στις παραγωγικές ηλικίες, που έχουν στραφεί σε μεγάλο βαθμό στον ΣΥΡΙΖΑ.

Η Δημοκρατική Αριστερά πληρώνει το τίμημα της συμμετοχής στην κυβέρνηση, αλλά την ίδια ώρα απευθύνεται με νέους όρους σε όσους πιστεύουν στην ανάγκη μιας κυβερνώσας Αριστεράς που αναλαμβάνει ευθύνες και περνά από τη διαμαρτυρία στην πρόταση και την εφαρμογή της. Υπό αυτή την έννοια, το κόμμα του Φώτη Κουβέλη έχει τη δυνατότητα να πρωταγωνιστήσει στην προσπάθεια για την ανασύνθεση της κεντροαριστεράς (παρόλο που η λέξη ενοχλεί την ηγεσία της ΔΗΜΑΡ), αλλά καθημερινά σταθμίζεται ο κίνδυνος που μπορεί να ανακύψει για την κυβερνητική συνοχή εάν αναπτυχθεί μια τέτοια δυναμική.
Το αίτημα υπάρχει, η ανάγκη είναι προφανής, διεργασίες γίνονται, το παλιό πεθαίνει και παρ’ όλα αυτά ο τοκετός του νέου είναι εξαιρετικά δύσκολος. Σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στο ότι προσωπικές επιδιώξεις, εγωισμοί και απωθημένα καθορίζουν το επίπεδο συνεννόησης μεταξύ όσων, δυνητικά, συναντώνται σε κοινές θέσεις και οραματισμούς.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, η κατάσταση διαμορφώνεται περίπου ως εξής:
■ Θέμα λίγου χρόνου είναι η δημιουργία –με πρωτοβουλία της ΔΗΜΑΡ– ενός φόρουμ διαλόγου στο οποίο «θα προσέλθουν όλες οι άφθαρτες δυνάμεις του χώρου που έχουν αναφορά στον δημοκρατικό σοσιαλισμό, τη σοσιαλδημοκρατία και την πολιτική οικολογία», όπως εξηγούν εμπλεκόμενοι στην υπόθεση. Το σκεπτικό είναι ότι πρέπει «όλα τα λουλούδια να ανθίσουν» και να δημιουργηθεί «ένα σταθερό πλαίσιο συζήτησης, το οποίο θα λειτουργεί και θα καταλήξει κάπου». Η προσπάθεια αυτή έχει ανατεθεί στον Σπύρο Λυκούδη και τον Νίκο Μπίστη.
■ Ο Ανδρέας Λοβέρδος δεν κρύβει ότι έχει σχεδιασμούς για ένα νέο πολιτικό εγχείρημα. Ο πρώην υπουργός δεν ανήκει στα πρόσωπα στα οποία αναφέρονται στελέχη της ΔΗΜΑΡ όταν περιγράφουν το προφίλ των συνομιλητών τους. Έχει ανοιχτούς διαύλους με βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν συμπορεύεται πλέον με τον Γιώργο Φλωρίδη, ο οποίος εξακολουθεί να πιστεύει ότι για να δημιουργηθεί κάτι μεγάλο θα πρέπει να προηγηθούν οι ιδέες των προσώπων. Ο ίδιος εξακολουθεί να εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση και η δραστηριότητά του απλώνεται σε ολόκληρη την επικράτεια.
■ Ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας έχει αποκτήσει πλέον ειδικό πολιτικό βάρος. Και για το λόγο αυτό δεν είναι λίγοι όσοι ήδη τον ανταγωνίζονται, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι είναι ισχυρές οι πιθανότητες να καεί – κάνοντας μία από τις χειρότερες δουλειές του κόσμου.
■ Ο Γιάννης Ραγκούσης, που παραιτήθηκε από το ΠΑΣΟΚ με αφορμή την υπόθεση της λίστας, προφανώς έχει φιλοδοξίες, αλλά αποτελεί σημαντικό μειονέκτημα το γεγονός ότι δεν εξελέγη. Κάτι ανάλογο ισχύει για την Άννα Διαμαντοπούλου, που αναμένεται σύντομα να εμφανιστεί στο προσκήνιο με ένα think tank το οποίο έχει ισχυρή ευρωπαϊκή αναφορά. Μετά τη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. (18-19 Οκτωβρίου) θα πραγματοποιηθεί κοινή εκδήλωση έξι οργανώσεων/δικτύων που κινούνται στην κεντροαριστερά και με σκοπό την επαναθεμελίωσή της, όπως δηλαδή και ο Ηλίας Μόσιαλος.
Η εξωτερική εικόνα είναι ότι η κεντροαριστερά έχει αποκτήσει τις συνιστώσες της. Η εσωτερική δυναμική δείχνει ότι αν υποχωρήσουν τα υπερτροφικά «εγώ», μπορεί τα πολλά μικρά να δημιουργήσουν ένα μεγάλο. Αν όχι…

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...