Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2012

Eσείς πόση ελευθερία αντέχετε;

Πόσο κράτος θέλετε; Θα βάζατε στο σπίτι σας μετανάστη; Πρεζόνια ή χρήστες; Θα παντρεύατε ομοφυλόφιλο; Πιστεύετε ότι το σύνταγμά μας προστατεύει αρκετά τα ατομικά δικαιώματα; Να καταργηθούν τα θρησκευτικά στα σχολεία; Ο φράχτης στα σύνορα είναι προστασία ή ντροπή; Η ΔΕΗ ανήκει στους Έλληνες; Θα πετάγατε πέτρες σε μπάτσους; Τα αφεντικά έχουν δικαιώματα; Τα Σκόπια έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης; Είναι η εθνική κυριαρχία υψηλότερο ιδανικό της ελευθερίας;

Όπως κάθε υψηλή έννοια, το ίδιο και η έννοια της ελευθερίας ούτε αυτονόητη εί­ναι ούτε μονοσήμαντη. Τι είναι η ελευθερία του έθνους, η συλλογική και τι η ατομική ελευθερία; Που συγκρούονται και που συναντώνται οι δύο έννοιες;
Μήπως τελικά η κρίση που μάς βασανίζει έχει βαθύτερες ρίζες; Μπροστά στο στοίχημα της προσωπικής επιβίωσης δε διστάζουμε να θυσιάσουμε εύκολα και αβίαστα βασικές αξίες όπως η ελευθερία. Τι κάνει έναν φιλήσυχο πολίτη να σπάει με μανία μία Πόρσε που είδε τυχαία στον δρόμο;
Για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε στα βασικά πρέπει πρώτα να τα ορίσουμε.
Μπορούμε σαν λαός και σαν μονάδες να ισχυριστούμε με ασφάλεια ότι η ανοχή μας στην ελευθερία του διπλανού μας είναι εξασφαλισμένη ή μήπως η δική μου ελευθερία καταπατά την ελευθερία του γείτονά μου αν κρίνω ότι το προσωπικό μου συμφέρον υπερισχύει;
Άραγε το Σύνταγμα μας, ένα από τα πιο ελεύθερα Συντάγματα στον κόσμο, είναι στην εφαρμογή του αρκετά ανεκτικό;
Μπορούν τα βασικά ιδεολογικά ρεύματα, έτσι όπως εκφράζονται στην πατρίδα μας σήμερα, να προασπίσουν τις βασικές αρχές της ελευθερίας ή οχυρωμένα πίσω από τα ‘κοινωνικά τους συμβόλαια’ προωθούν τον φανατισμό, τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία και γεννούν οπαδούς αντί πολίτες;
Ποιός είναι τελικά ο πραγματικά ελεύθερος;
‘Ο ελεύθερος άνθρωπος μέσα στην ελεύθερη πολιτεία, αυτό είναι το ελληνικό ιδανικό. Το άτομο λυτρωμένο από την αμάθεια και την πρόληψη και το φόβο, φωτισμένο, πε­ρήφανο, με τη δύναμη ό,τι παίρνει απ’ έξω να το δουλεύει βαθιά μέσα του˙ το άτομο που συμ­μετέχει ενεργά και υπεύθυνα στη διακυβέρνηση της πολιτείας˙ που τον εξωτερικό κατανα­γκασμό τον αλλάζει σε εσωτερική ελευθερία, που το «όχι» των θεών των νόμων και των αρχόντων μπορεί και το μεταστρέψει σε «ναι» της ίδιας του της ψυχής.”  Ι.Θ. Κακριδής, «Ελληνικό φως»( “Το νόημα της ελληνικής ελευθερίας”, εκφωνήθηκε την 26η Οκτωβρίου 1960).
 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...