Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Όλοι την Κυριακή, στο στόμα του λύκου

Οι σύνεδροι από τα νησιά και από την Θράκη έφτασαν χτες. Πήραν άδειες, άφησαν μαγαζιά, κλείσαν ξενοδοχεία. Την Κυριακή θα ήταν παρόντες στην πρώτη συνδιάσκεψη της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΞΑΝΑ, στη Μεγ. Βρετανία. Εμείς, εδώ, ξενυχτούσαμε ένα μήνα. Όλα στην τρίχα. 600 άτομα περιμέναμε να ρθούν. 600 πριν λίγο καιρό άγνωστοι, από τους χιλιάδες φίλους πια, που μιλάμε με e-mail, που συναντιόμαστε στο SKYPE και για πρώτη φορά θα γνωρίζαμε το τιμιότερο – που λέει κι ο ποιητής – τη μορφή μας. Ναι, θέλαμε να δείξουμε ότι αυτό που δεν ξανάγινε δεν σημαίνει κι ότι δεν μπορεί να γίνει: μια πολιτική κίνηση χωρίς πολιτκούς. Από ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Που σκέφτονται σαν φυσιολογικοί άνθρωποι, που μιλάν σαν φυσιολογικοί άνθρωποι. Χωρίς αυτόν τον μόνιμο διχασμό στο βλέμμα, χωρίς το ζύγι της κάλπης. 

Και ξαφνικά το γνωστό σενάριο: διαδήλωση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Μια ανάσα πριν τη χρεωκοπία, μια βδομάδα μετά τις φωτιές. Τι θα καεί αυτή τη φορά; Πόσους τόνους μάρμαρο θα μαζέψουμε; Τι θα ζητήσουν, διάολε, από μια οικονομία που μαζεύει 40 και ξοδεύει 75;
Τη συνδιάσκεψη την αναβάλαμε. Αλλά το μήνυμά της δεν μπορεί να αναβληθεί. Ειδικά αυτή την Κυριακή είναι αναγκαιότερο από ποτέ, να μην αναβληθεί. Θάλεγα, να επιβληθεί. Σας ενοχλεί το ρήμα; Κι εμένα. Είναι άκομψο, ε; Αλλά δεν βλέπω άλλον τρόπο. Γιατί το μήνυμα λέει πως ο λαϊκισμός και η παράνοια δεν μπορούν να είναι το μέλλον μας. Δεν έχουν δικαίωμα να είναι η ταυτότητά μας στον κόσμο. Δεν αντέχουμε, όσοι θέλουμε να ζούμε και να δημιουργούμε σ’ αυτόν τον τόπο, να κοιτάμε τ’ αποκαΐδια, χωρίς να αντιδρούμε.
Γι΄αυτό, την Κυριακή θα είμαστε εκεί, στο στόμα του λύκου. Θα κάνουμε αυτό που δεν κάναμε την προηγούμενη. Που οι περισσότεροι από μας δεν κάναμε ποτέ. Θα μάθουμε να κρατάμε πλακάτ. Να ξεδιπλώνουμε πανώ. Σήμερα ψάχνουμε κοντάρια και τυπογράφους. Με φόντο ένα αισιόδοξο πορτοκαλί. Με όμορφη γραμματοσειρά, με σωστές περασιές. Ορθογραφημένα. Να τυπώσουμε τα συνθήματα της «άλλης» Ελλάδας. Της Ελλάδας της κοινής λογικής, του φιλότιμου. Να μη φωνάζουμε «θα χυθεί αίμα» αλλά θα «χυθεί ιδρώτας». Γιατί όποιος πρόκοψε τίμια σ΄ αυτή τη ζωή, με ιδρώτα πρόκοψε. Να μην έχουμε ένα μόνιμο «ΟΧΙ» αλλά να κάνουμε και καμιά αντιπρόταση πού και πού. Να παραδεχόμαστε ότι δεν μας φταίει κανένας Σόιμπλε που δεν φτιάξαμε κτηματολόγιο, που δίναμε σύνταξη σε 14.000 νεκρούς. Να πούμε ότι δεν είμαστε ούτε υπέρ ούτε κατά του μηνημονίου, γιατί είμαστε πολύ θυμωμένοι με όσους δεν φρόντισαν να φτιάξουμε εμείς το δικό μας μνημόνιο. Να δείξουμε ότι, ναι, μας ενοχλεί όταν οι ξένοι μας αντιμετωπίζουν σαν ανόητους και απατεώνες, αλλά μας ενοχλεί πολύ περισσότερο το ότι εμείς φερόμαστε σαν ανόητοι και απατεώνες.
Θα είμαστε εκεί. Όχι μόνο όσοι δουλεύουμε για τη «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΑΝΑ!» Θα είμαστε όλοι οι δημιουργικοί Έλληνες. Είμαστε εκατομμύρια – έτσι δεν είναι; Αλλά συνηθίζαμε να βλέπουμε στις ειδήσεις το «τι έγινε». Ε, λοιπόν, όχι! Αυτή την Κυριακή θα γίνει από μας! Θα γίνει το δικό μας! Σας περιμένουμε στην αρχή της Πανεπιστημίου. Στην έξοδο του μετρό, μπροστά από τη Μεγάλη Βρετανία στις 11 το πρωί. Ελάτε να ξεδιπλώσουμε στον ουρανό της Αθήνας και στις οθόνες όλου του κόσμου το πιο αισόδοξο μήνυμα: την αγαπάμε αυτή τη χώρα και θέλουμε να την ξανακάνουμε αξιοσέβαστη. Χώρα παραγωγής: ιδεών, αγαθών, πολιτισμού, αξιοπρέπειας. Γιατί είμαστε Έλληνες. Όχι όπως το εννοούν τα κουτσαβάκια του συνδικαλισμού. Όπως το λέει ο Πορτοκάλογλου: γιατί ανήκω εδώ – ώσπου να ’βρω νερό.

* Ο Θάνος Τζήμερος είναι ο Ιδρυτής της πολιτικής κίνησης «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΑΝΑ!»

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...