Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Ημέρες Καζαχικού Κινηματογράφου στην Αθήνα

Η Πρεσβεία της Δημοκρατίας του Καζακστάν στην Ελλάδα με την υποστήριξη της Καζαχφίλμ Α.Ε.-Σ. Αϊμάνοβ, και της εταιρείας AldongarProductions, διοργανώνει από τις 29 Νοεμβρίου έως τις 2 Δεκεμβρίου και με αφορμή την 20η επέτειο της Ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας του Καζακστάν, τις Ημέρες Καζαχικού Κινηματογράφου.
Οι Ημέρες Καζαχικού Κινηματογράφου που γίνονται για πρώτη φορά στην Αθήνα έχουν σκοπό να παρουσιάσουν στο αθηναϊκό κοινό την ελάχιστα γνωστή αυτή εθνική κινηματογραφία μέσα από 7 ταινίες που δεν έχουν προβληθεί ξανά στην Ελλάδα και να το φέρουν σε επαφή με το σύγχρονο καζαχικό πολιτισμό.

Η είσοδος στις προβολές είναι δωρεάν.
 
Η πρεμιέρα του αφιερώματος θα γίνει την Τρίτη 29 Νοεμβρίου στις 20.00 με την ταινία Ο ουρανός των παιδικών μου χρόνων (Theskyofmychildhood, 2011)τουΡουστέμ Αμπντράσεβ (RustemAbdrashov), ο οποίος θα βρίσκεται στην Αθήνα για να παρουσιάσει την ταινία του. Η είσοδος στην πρεμιέρα είναι μόνο με προσκλήσεις.
 
Σκηνοθέτης κινηματογράφου και τηλεόρασης, παραγωγός, καλλιτέχνης και δικηγόρος, ο πολυσχιδής Αμπντράσεβ Ρουστέμ γεννήθηκε το 1970 στην πόλη Αλματύ της Δημοκρατίας του Καζακστάν. Σπούδασε θέατρο στη Σχολή Τέχνης της πόλης Αλμά-Ατά, κινηματογράφο στο Ρωσικό Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (VGIK), και νομικά στη Νομική Σχολή του Καζακστάν με ειδίκευση στα πνευματικά δικαιώματα. Από το 1987 έως το 1994 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του κινηματογραφικού στούντιο «Καζάχφιλμ» που παρήγαγε ταινίες όπως τα Ο θάνατος του Οτράρ, RunningTarget, Άγρια Ανατολή, GolubinyiZvonar. Εργάστηκε επίσης ως παραγωγός, ενώ από το 1996 έως το 1999 συνεργάστηκε με το τηλεοπτικό κανάλι «Χαμπάρ». Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Το νησί της αναγέννησης (Ostrovvozrozhdeniya, 2004) διακρίθηκε με πολλά βραβεία σε κινηματογραφικά φεστιβάλ: Βραβείο κοινού στο φεστιβάλ «Ασιατικού κινηματογράφου» (Ρώμη, 2006), Βραβείο FIPRESCIστο φεστιβάλ GoEast(Wiesbaden, 2005), Μεγάλο Βραβείο στο φεστιβάλ της ΚΑΚ και Βαλτικής KINOSOK, (Ανάπα-Ρωσία, 2004), Μεγάλο Βραβείο στο φεστιβάλ «ZvezdyShakena» (Αλματύ, 2004), Ανεξάρτητο βραβείο ΤAΡΛΑΝ, υποψηφιότητα «Ελπίδα»  (Αλματύ, 2004).
 
Η εκδήλωση γίνεται με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού.
Χορηγοί επικοινωνίας: KOSMOS 93.6, ελculture.gr, cinemag.gr, sevenart.gr, myfilm.gr, forfree.gr
 
 
 
Λίγα λόγια για την ιστορία του καζαχικού κινηματογράφου
Η ιστορία του καζαχικού κινηματογράφου ξεκινά περίπου το 1934 με την ίδρυση του στούντιο κινηματογραφικών επικαίρων της Άλμα-Ατά, ενώ το 1936, χρονιά στην οποία το Καζακστάν μετατρέπεται σε Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Καζακστάν, γυρίζονται τα πρώτα ντοκιμαντέρ.
Το 1939 θα γυριστεί η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία Αμανγκελντί (Amangeldy, 1939) του MoiseyLevin. Το 1941 ο Στάλιν αποφασίζει λόγω του πολέμου να μεταφέρει τα ρωσικά κινηματογραφικά στούντιο «Λενφιλμ»και «Μοσφιλμ» από τη Μόσχα, συγχωνεύοντάς τα με το κινηματογραφικό στούντιο της Αλμά-Ατά υπό την ονομασία «Ενωμένο Κινηματογραφικό Στούντιο ταινιών- ЦОКС», το οποίο και θα αναλάβει ως το 1944 περίπου το 80% της εγχώριας παραγωγής. Στο πλαίσιο αυτό, τη δεκαετία του ’40, θα περάσουν από το «Ενωμένο Κινηματογραφικό Στούντιο ταινιών- ЦОКС» μεγάλες μορφές του ρωσικού κινηματογράφου όπως οι Αιζενστάιν, Πουντόβκιν και Βέρτωφ μαζί με μεγάλο αριθμό τεχνικών, μετατρέποντας το στούντιο σε πραγματική σχολή κινηματογράφου.
Η τεχνογνωσία που θα αφήσουν φεύγοντας μετά τον πόλεμο, θα δώσει ώθηση στον κινηματογράφο της χώρας με αποκορύφωμα την ταινία Poemaolyubvi (A love poem) που θα γυρίσει το 1954 ο Σακέν Αϊμάνοβ (ShakenAjmanov), καζάχος ηθοποιός και σκηνοθέτης, στον οποίο αργότερα θα αποδοθεί η ιδιότητα του ιδρυτή του εθνικού καζαχικού κινηματογράφου και το όνομα του οποίου θα πάρουν και τα εθνικά κινηματογραφικά στούντιο το 1984.
Τα χρόνια εκείνα αναδεικνύονται σκηνοθέτες όπως οι SultanKhodjikov και KanymbekKassymblekov, ο τελευταίος με την ταινία του ShokISher (ChokandCher) κερδίζει το Πρώτο Βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μόντε Κάρλο, οι οποίοι θα αποτελέσουν το λεγόμενο πρώτο «νέο κύμα» καζάχων κινηματογραφιστών. Ο ξαφνικός θάνατος του Αϊμάνοβ θα επηρεάσει την ανοδική αυτή πορεία του καζαχικού κινηματογράφου, ο οποίος ξαναγεννιέται τη δεκαετία του ’80 με μια νέα γενιά σκηνοθετών οι οποίοι θα σπουδάσουν στο Κινηματογραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας (VGIK) και θα αποτελέσουν το δεύτερο «νεό κύμα». Μεταξύ αυτών οι SerikAprymov, ErmekChinarbaev, AbayKaprykov, RashidNugmanov, DarezhanOmirbaev, AmirKarakulov, SerikAprymovArdakAmirkulov, SatybaldyNarymbetov θα κερδίσουν διακρίσεις και βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ. Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του το 1991, το Καζακστάν θα περάσει μια δεκαετία μεγάλης άνθησης στον κινηματογράφο, φθάνοντας τις 14 παραγωγές το 1994. Από το 2000 και μετά ο αριθμός μειώθηκε ωστόσο η χώρα εξακολουθεί να έχει ένα σταθερό ρυθμό παραγωγής κάθε χρόνο και να διακρίνεται σε διεθνή φεστιβάλ με ταινίες όπως τα Killerτου DarezhanOmirbaev και Για τα μάτια της Τουλπάν (Tulpan) του SergeyDvortsevoy, που προβλήθηκε και στη χώρα μας, απέσπασαν το βραβείο Ένα κάποιο βλέμμα στις Κάνες το 1998 και το 2007 αντίστοιχα. Το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης παραγωγής χρηματοδοτείται από την Καζαχφίλμ Α.Ε.-Σ. Αϊμάνοβ, μετονομασία της Εθνικής εταιρείας Καζαχφίλμ-Σ. Αϊμάνοβ, που δραστηριοποιείται στην παραγωγή ταινιών, ντοκιμαντέρ και κινουμένων σχεδίων, την εγχώρια και παγκόσμια διανομή του καζαχικού κινηματογράφου, καθώς και την ανάπτυξη και επεξεργασία κινηματογραφικών σεναρίων.
Η αναζήτηση της ταυτότητας αποτελεί το επίκεντρο του σύγχρονου καζαχικού κινηματογραφου. Στο μεταίχμιο Ασίας και Δύσης, και στη σκιά του σοβιετικού σοσιαλιστικού ρεαλισμού, οι Καζάχοι σύγχρονοι σκηνοθέτες αναζητούν την συγκρότηση μιας προσωπικής ταυτότητας και κινηματογραφικής γραφής. Στην προβληματική αυτή εντάσσονται και οι 7 ταινίες που διαμορφώνουν το πρόγραμμα του αφιερώματος αυτού, οι οποίες είναι όλες παραγωγής από το 2000 και μετά.
 
Λίγα λόγια για το πρόγραμμα προβολών
Οι τέσσερις από τις επτά ταινίες του αφιερώματος έχουν σαν κύριο άξονα κάποιο ιστορικό γεγονός.
Ξεκινώντας με το ιστορικό έπος Ο νομάς (2005) των Σεργκέϊ Μποντρόβ και Ταλγκάτ Τεμένοβ, που αποτελεί και την πρώτη συμμετοχή των ΗΠΑ σε παραγωγή του Καζακστάν με συμπαραγωγό τη Ρωσία, και βασίζεται στο δεύτερο βιβλίο από την ομώνυμη τριλογία του Ιλιάς Εσινμπερλίν, που διαδραματίζεται τον 18ο αιώνα, με ήρωα έναν νεαρό που προορίζεται να ενώσει τρεις αντιμαχόμενες φυλές της χώρας.
Το Δώρο στον Στάλιν (2008) του Ρουστέμ Αμπντράσεβ, αφηγείται την ιστορία του μικρού 9 χρόνου Σάσα, ο οποίος δραπετεύει από το τρένο μεταφοράς των Εβραίων προσφύγων από τη Μόσχα στο Καζακστάν, με φόντο την πυρηνική δοκιμή που πραγματοποιήθηκε το 1949 από τη Σοβιετική κυβέρνηση με αφορμή τα γενέθλια του Στάλιν και κόστισε τη ζωή πολλών αθώων θυμάτων. Πρόκειται για μια διεθνή συμπαραγωγή Καζακστάν, Ρωσίας, Πολωνίας και Ισραήλ που άνοιξε το 13ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πουσάν στην Κορέα (Busan International Film Festival), βραβεύθηκε με το Μεγάλο Βραβείο του πρώτου διεθνούς φεστιβάλ «Ανατολή & Δύση. Κλασικισμός και πρωτοπορία» (East & West. Classical and Avant-garde Film Festival-Orenburg, Ρωσία), και προβλήθηκε σαν work in progress στα κινηματογραφικά φεστιβάλ του Βερολίνου και των Κανών.
Στο Μουσταφά Σοκάϊ (2008) του Σατιμπαλντί Ναριμπέτοβ, ξεδιπλώνεται η βιογραφία της λαμπρής πολιτικής προσωπικότητας του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, του Μουσταφά Σοκάϊ, το όνομα του οποίου για πολλά χρόνια ήταν απαγορευμένο, από τη νεαρή ηλικία έως το θάνατό του στο Βερολίνο το 1941. Ο Μουσταφά Σοκάϊ αγωνίστηκε για την αυτοδιάθεση του Καζακστάν ακόμη και μετά την εξορία του στην Ευρώπη.
Ο ουρανός των παιδικών μου χρόνων (2011)τουΡουστέμ Αμπντράσεβ, καταγράφει την παιδική ηλικία του πρώτου Προέδρου της Δημοκρατίας του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάεβ, βασιζόμενη σε γραπτά του ιδίου. Στο πλαίσιο αυτό αναπαρίστανται μερικά από τα πιο σοβαρά ιστορικά γεγονότα που διαμόρφωσαν τη ΣΣΔ του Καζακστάν όπως τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, την αναγκαστική απέλαση των τσετσένων και άλλων λαών του Καυκάσου στο Καζακστάν και την αναγκαστική κολεκτιβοποίηση των νομάδων του Καζακστάν.
Οι υπόλοιπες τρεις ταινίες εστιάζουν σε οπτικές της σύγχρονης κοινωνίας του Καζακστάν.
Η Ιερή αμαρτία (2006)του Μπολάτ Σαρίπ, βασισμένη στο διήγημα Σολπαννίν κουνασί-Η αμαρτία της Σολπάν του Μαγκζάν Ζουμαμπαέβ, θέτει το ζήτημα της μητρότητας μέσα από την ηρωίδα της ταινίας, που διχάζεται ανάμεσα στις προσωπικές της επιθυμίες και τις κοινωνικές επιταγές, με φόντο τις παραδόσεις τις καζαχικής κοινωνίας.
Στην Ιστορία για το ροζ κουνελάκι (2010) του Φαρχάτ Σαρίποβ, ο νεαρός Ερλάν εγκαταλείπει την οικογένεια του στην επαρχία για να σπουδάσει στην πόλη. Τυφλωμένος από τους πειρασμούς και τις απολαύσεις της ζωής στην πόλη και κάνοντας παρέα με τη λεγόμενη «χρυσή νεολαία», τα παιδιά της πλούσιας μεγαλοαστικής τάξης, μπλέκεται σε μια περίεργη ιστορία προδίδοντας τις ηθικές αρχές του.  
 
Τέλος στο θρίλερ Εκκαθαριστής (2011) του Αχάν Σατάεβ, ο νεαρός Αρσέν ανακαλύπτει πως ο θάνατος του αδελφού του δεν ήταν τυχαίο γεγονός και αναζητά τους δολοφόνους του.
 
Οι ταινίες προβάλλονται με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους.
 
Πρόγραμμα προβολών
 
ΤΡΙΤΗ 29/11
20.00 Ο ουρανός των παιδικών μου χρόνων/ TheSkyofmyChildhood (2011), 111’
(Είσοδοςμόνομεπροκλήσεις)
ΤΕΤΑΡΤΗ 30/11
19.00 Εκκαθαριστής/ Liquidator (2011), 98’
21.00 ΔώροστονΣτάλιν/ The Gift to Stalin (2008), 107’
ΠΕΜΠΤΗ 01/12
19.00 Νομάντ/ Nomad (2005), 112’
21.00 Mustafa Shokai/ ΜουσταφάΣοκάϊ (2008), 165’
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 02/12
19.00 Ιστορίαγιατοροζκουνελάκι/ The tale of a pink bunny (2010), 106’
21.00 Ιερήαμαρτία/ The holy sin (2006), 85’

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...