Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Η νέα εθνική αντίσταση

Ν’ αντισταθώ. Αλλά… πώς; Να πάρω το καριοφίλι και «να βγω στο κλαρί»; Μήπως ν’ αποδράσω απ’ αυτήν εδώ τη φυλακή που μ’ έκλεισαν οι αιρετοί μου άρχοντες; Ν’ αντισταθώ, Γιάννη μ’… Καλά το λες… Αλλά… πώς αντιστέκεσαι εσύ; Πες μου… Θέλω να μάθω τη νέα εθνική μου αντίσταση… Αλλά δεν ξέρω… τι είναι χειρότερο: Τάχα οι Γερμανοί τεχνοκράτες που θα εγκατασταθούν στα Υπουργεία, πάνω από τους Υπουργούς, κι ο αρχηγός τους πάνω από τον πρωθυπουργό, αυτό είναι χειρότερο ή μήπως είναι χειρότερο να έχω υπουργούς αυτά τα ανθρωπάκια του κερατά που κρέμασαν ανάποδα την Ελλάδα;

Σοβαρά τώρα… οδύρεσαι για την Επιτροπεία των Ευρωπαίων και για την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας; Ποιας κυριαρχίας, Γιάννη μ’; Εννοείς την κυριαρχία αυτών των σαλίγκαρων, των πιθήκων, των ανίκανων και των σαλτιμπάγκων; Άκου: Θα σου θυμίσω τι έλεγε κείνος ο παλιάνθρωπος ο Πυθαγόρας: «Δουλεύειν πάθεσι χαλεπότερον ή τυράννοις», που σημαίνει στα νεοελληνικά: «Είναι χειρότερο να είσαι δούλος στα πάθη σου παρά σε τυράννους». Το πιάνεις; Για να το κάνω λιανά, Γιάννη μ’: Είναι χειρότερο να είσαι δούλος στο σάπιο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας, παρά να είσαι δούλος στους Γερμανούς τεχνοκράτες.
Σε τι λοιπόν ν’ αντισταθώ; Γιατί ν’ αντισταθώ στους Ευρωπαίους τεχνοκράτες; Επειδή καταλύουν την εθνική μου κυριαρχία; Σε ρωτώ: Την είχα τότε με την Βαυαροκρατία επί Όθωνος; Θα μιλούσα σήμερα Ελληνικά, αν οι Ευρωπαίοι δεν είχαν κατατροπώσει τους Τούρκους στη ναυμαχία του Ναβαρίνου; Ή μήπως ήταν η πρώτη φορά που οι Ευρωπαίοι έσωζαν την Ελλάδα; Το ίδιο έκαμαν και το 1897. Όταν σταμάτησαν τους Τούρκους που προήλαυναν και θα έφταναν χωρίς κανένα εμπόδιο στην Αθήνα. Τη γλιτώσαμε τότε με μια χοντρή οικονομική αποζημίωση που πληρώσαμε στους Τούρκους. Φυσικά με τη μεσολάβηση των Ευρωπαίων και με δάνειο που μας έδωσαν οι Ευρωπαίοι… Δάνειο που πληρώναμε μέχρι προσφάτως, για να μην πω ότι το μεγαλύτερο μέρος του σημερινού εφιαλτικού χρέους της χώρας είναι ουρά εκείνου…
Άκου, πατριώτη, δεν έχουμε τα δίκια με το μέρος μας, ιστορικά είμαστε αγνώμονες… Αν μελετήσουμε την Ιστορία, κυρίως όμως αν διδαχτούμε από την φιλοσοφία της Ιστορίας, θα δούμε ότι η Ευρώπη και η Αμερική μπορεί να πλήγωσαν πολλές φορές την Ελλάδα, όμως πολλές φορές τη μεταχειρίστηκαν σεβαστικά ως μάνα.
Ξέρω, δεν θα συμφωνήσουν οι σύντροφοι, όμως οφείλω να πω αυτή την κουβέντα και να τη γράψω. Διότι εγώ τώρα ψάχνω να βρω με ποιον τρόπο θ’ αντισταθώ στη Νέα Κατοχή και βρίσκω ότι το μόνο όπλο που διαθέτω, είναι ο Ελληνικός μου πολιτισμός. Τίποτε άλλο. Βρίσκω, Γιάννη μ’, ότι παρασύρθηκα κι έγινα δούλος στα πάθη μου και στους τυράννους, επειδή ξέχασα τον Ελληνισμό μου, αφού προσχώρησα στον φραμπαλά και τη φάρσα.
Ν’ αντισταθώ λοιπόν. Αλλά… πώς; Να πάρω το καριοφίλι και «να βγω στο κλαρί»; Να βγω στις πλατείες ως «αγανακτισμένος»; Δεν έμαθες τι θέλουν οι «αγανακτισμένοι» της Ευρώπης και της Αμερικής, τους οποίους μιμήθηκαν οι Έλληνες; Θέλουν Παγκόσμια Κυβέρνηση! Αυτοί που μουντζώνουν το Γιώργο και τη Βουλή στο Σύνταγμα, θέλουν εκείνο ακριβώς που οραματίζεται ο Γιώργος και το διαλαλεί στα διεθνή Συνέδρια που πηγαίνει…
Γι’ αυτό σου λέω: Ν’ αντισταθώ πώς; Εδώ το άσπρο γίνεται μαύρο. Ν’ αντισταθώ σε τι; Σκέφτομαι ότι, καθώς μου παρήγγειλε κι ο παππούλης, είναι καλύτερο ν’ αγιάσω για να περάσω με την αγιοσύνη στην πέμπτη διάσταση, να γλιτώσω…

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...