Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

37 ονόματα, 10 νέα, του ευρωψηφοδελτίου “ΠΡΑΣΙΝΟΙ - Αλληλεγγύη, Δημιουργία, Οικολογία”

prasinoi_logo.jpg

Τα 37 ονόματα του ευρωψηφοδελτίου “ΠΡΑΣΙΝΟΙ – Αλληλεγγύη, Δημιουργία, Οικολογία” δίνονται σήμερα στη δημοσιότητα. Τα 5 τελευταία ονόματα του ευρωψηφοδελτίου που θα απαρτίζουν την πράσινη κοινωνική λίστα θα παρουσιαστούν την Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014.
Οι 10 νέοι υποψήφιοι και υποψήφιες είναι οι: 
  1. Βαλαώρα Γεωργία (Τζώρτζια)
  2. Κάβουρας Δημήτριος
  3. Καλαθά Χριστίνα
  4. Κονιόρδου Λυδία
  5. Μακρής Παναγιώτης
  6. Μποφιλίου Ναταλία
  7. Ρικανιάδης Νίκος
  8. Σταμογιάννης Βασίλης
  9. Στυλίδης Ιορδάνης
  10. Φούντης Γιάννης
Τα βιογραφικά των υποψηφίων είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα: www.prasinoi.gr
ΠΡΑΣΙΝΟΙγιατί μας εκφράζει περισσότερο η πολιτική ομάδα που μίλησε έγκαιρα και με λογικές προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης με κοινωνικά δίκαιο τρόπο.
Αλληλεγγύη, για να αλληλοστηριχθούμε και να ξεπεράσουμε μαζί την κρίση.
Δημιουργίαγιατί η αλλαγή έρχεται μέσα από δημιουργικές ανατροπές και ρήξεις.
Οικολογίαγιατί η προστασία του περιβάλλοντος, η δημοκρατία και η κοινωνική συνοχή είναι προϋποθέσεις για μια βιώσιμη οικονομία.

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Τολμήστε το!


1967-1974 τα «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Π. Βούλγαρη

«Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974», ένα ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Έλληνα σκηνοθέτη.
Το 37λεπτο ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Παντελή Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974» ταινία, η οποία περιέχει πολύτιμο αρχειακό υλικό· από την κηδεία των Γεωργίου Παπανδρέου και Γιώργου Σεφέρη ως τις δίκες του Αλέκου Παναγούλη και άλλων αγωνιστών.
«Σε αυτό το φιλμ υπάρχει ό,τι καταφέραμε εμείς που μείναμε στον τόπο» είπε ο σκηνοθέτης, ο οποίος θυμήθηκε ότι την ώρα του πραξικοπήματος του 1967 ο ίδιος συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «Κιέριον» του Δήμου Θέου. « Συμμετείχαν όλοι» είπε συγκινημένος. « O Αγγελόπουλος, η Μαρκετάκη, ο Φέρρης, ο Βαλτινός. Ήταν μια ταινία όμως που άρχισε να φθίνει,γιατί άλλους τους συνελάμβαναν και άλλοι φεύγανε».
Σιγά σιγά άρχισε να καταγράφει ό,τι μπορούσε με μια κάμερα Super 8. Φυλακές του Μπογιατίου, κάποια στρατοδικεία... Αργότερα το υλικό έφθασε στο Παρίσι, όπου ο Κώστας Γαβράς το είδε μαζί με τον Κρις Μαρκέρ. Αμέσως βοήθησαν τον Βούλγαρη, στέλνοντάς του μια μηχανή 16 mm και φιλμ. Έτσι συνεχίστηκε η κινηματογράφηση. Η κηδεία του Πέτρουλα, οι φυλακές της Ακροναυπλίας, η πορεία της Ειρήνης. «Στη Δικτατορία, από ένστικτο, φανταζόμασταν ότι κάτι θα συμβεί στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου», ανέφερε ο σκηνοθέτης, «αλλά κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα μαζεύονταν 500.000 άνθρωποι. Ήταν ένας τρόπος για να φανεί ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιδρά ». Όλα αυτά όμως γίνονταν κρυφά. Έπρεπε να έχεις ειδική άδεια για να κυκλοφορείς με κάμερα στους δρόμους της Αθήνας. «Ήταν μια εποχή συντροφικότητας, το ξεκίνημα του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, μια εποχή που τη θυμάμαι σε ένα κλίμα φοβίας και ανασφάλειας, αλλά ταυτόχρονα και βαθιάς ανθρωπιάς. Άρα, είναι ένα χρήσιμο υλικό. Για να ξαναθυμηθούμε εμείς και για να μάθουν οι νέοι».
Δεν έλειψαν οι δυσκολίες και τα κυνηγητά. Αλλά αυτό δεν πείραζε γιατί «καταγράψαμε σημαντικά πράγματα από ταράτσα σε ταράτσα, όπως τα γεγονότα στη Νομική. Ίσως η ποιότητα να μην είναι πάρα πολύ καλή,όμως το γεγονός που καταγράφεις είναι» συμπλήρωσε στο τέλος της παρουσίασης ο Νίκος Καβουκίδης.

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

“Ελληνική Τριλογία” (Το χθες, το σήμερα και το αύριο της χώρας)

Δωρεάν το νέο βιβλίο του Φώτη Σαραντόπουλου 

Σκοπός αυτού του βιβλίου δεν είναι το να πω όσα είχα στο μυαλό μου. Είναι το να φτάσουμε σε λύσεις, αναλύοντας το ποιοι είμαστε, τι κάναμε και τι πρέπει να κάνουμε.  Όπως θα προσπαθήσω να αποδείξω, αυτό που μας χρειάζεται δεν είναι ένα πλάνο σαν αυτό που ακολουθούμε αλλά ούτε και ένα «Plan B» που προτείνουν ή σκέπτονται ή ετοιμάζουν διάφοροι. Χρειαζόμαστε ένα «Plan E», «Ε» όπως το έψιλον της Ελλάδας.
Και το πλάνο αυτό, δεν μπορούν να το σχεδιάσουν άλλοι για λογαριασμό μας, ούτε μπορούμε να αντιγράψουμε λύσεις άλλων. Μη με θεωρήσετε οπαδό του «να σχεδιάζουμε από την αρχή τον τροχό», γιατί θα κάνετε λάθος. Απλά θεωρώ ότι πρέπει να επιλέξουμε ένα «είδος τροχού», όχι όποιο να ’ναι, που να είναι κατάλληλο για τους δικούς μας δρόμους, για τον δρόμο που πρέπει να χαράξουμε και να ακολουθήσουμε.
Είμαστε «έθνος ανάδελφον» είπε κάποτε ο Σαρτζετάκης. Και είχε δίκιο. Σε πολλά είχε άδικο, αλλά σε αυτό είχε δίκιο. Έστω και αν το εννοούσε πολύ διαφορετικά από ότι εγώ. Εγώ θα το έλεγα «είμαστε έθνος σπάνιο και μοναδικό». Τόσο μοναδικό, όσο η Ελληνική γεωγραφία και φύση.
Και θα προσθέσω ότι είμαστε έθνος με ενοχές. Πολύ περισσότερες ενοχές από όσες μας αναλογούν και από όσες αντιστοιχούν στην ιστορική μας προσφορά. Και αν θέλουμε να προχωρήσουμε, πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας αλλά και να απενοχοποιηθούμε. Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, όχι όλα πάνω στο κεφάλι μας

 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...